كاليپوس1
كاليپوس كوزيكوسي2 در حدود 370 زاده شد و در حدود 330 در آتن برآمد. او با داخل كردن 7 فلك ديگر، يعني با به كار بردن مجموعاً 34 فلك، نظام نجومي اودوكسوس را بهتر كرد. تعيين بهتر طول فصول (با شروعش از بهار، 94، 92، 89 ، 90 روز، اشتباهات از 0/08 روز تا 0/44 روز تغيير ميكند). او همچنين با تقليل يك روز از هر دوره (4 × 19) 76 ساله، دورهٴ 19 سالهٴ مِتوني را اصلاح كرد. مبدأ اين تاريخ جديد احتمالاً 29 ژوئن سال 330 بود. اين كه دورهٴ كاليپوسي تنها اهميت نظري داشته (اشميت3) يا عملاً به كار رفته (اوگوست مومسن4) مسئلهاي مورد بحث است.
اوتولوكوس
اوتولوكوس پيتاني5 (برآمدنش حدود 310) منجم و رياضيدان، از معاصران اقليدس، ولي اندكي سالمندتر بود. او دو رساله دربارهٴ نجوم رياضي نوشت: دربارهٴ فلك محرّك و دربارهٴ طلوع و غروب، كه هر دو بعداً در
نجوم كوچك گردآوري شده است. فلك محرّك، فلك ستارگان است.
اين كتاب بيشتر از رياضيات (مثلاً مقطع كره به وسيلهٴ سطح) گفتوگو ميكند، تا از نجوم.
اقليدس نتايج اوتولوكوس را در پديدههاي خود به كار برده است، ولي معلومات اقليدس از يك رسالهٴ قديمتر دربارهٴ كرويات (علم اُكَر)، احتمالاً مربوط به اودوكسوس يا حتي مقدم بر آن اخذ شده بود. اوتولوكوس نخستين كسي بود كه كوشيد مشكلات ناشي از نظريهٴ افلاك متحدالمركز، مخصوصاً اين موضوع، را توضيح دهد كه اختلافات ظاهري در اندازهٴ نسبي خورشيد و ماه و اختلافات در درخشندگي سيارات نشانهٴ اختلاف فاصلهٴ آنها از زمين است.
ز. فيزيك يوناني
آريستوگزنوس
آريستوگزنوس تارنتومي6 در نيمهٴ دوم قرن برآمد. او شاگرد ارسطو، و فيلسوف و رياضيدان بود، و بزرگترين نظريهپرداز7 موسيقي اعصار قديم به شمار ميرفت. 435 كتاب بدو منسوب است، كه در بسياري از آنها از موضوعات فلسفي و اخلاقي گفتوگو ميكند.